|
| |
|
Aktualno¶ci ¶l±skie |
 |
Mieszkali u nas templariusze
(Gazeta Wroc³awska, Artur Sza³kowski, 2008.12.04)Historia pobytu s³ynnego zakonu na Dolnym ¦l±sku zostanie napisana od nowa! Kustosz, który zajrza³ do archiwów, dokona³ sensacyjnych odkryæ.Informacje z powie¶ci Dana Browna Kod Leonarda da Vinci bledn± przy odkryciach dokonanych przez kustosza Muzeum w Wa³brzychu. Dotar³ do sensacyjnych dokumentów i niezwyk³ych miejsc zwi±zanych z pobytem templariuszy w po³udniowych zak±tkach Dolnego ¦l±ska.I o ile Brown w swojej ksi±¿ce odwo³uje siê do autentycznych postaci i miejsc, o tyle jego powie¶æ jest jedynie fikcj± literack±. A odkrycia wa³brzyskiego kustosza bez w±tpienia bêd± przedmiotem wnikliwych badañ historycznych. (...)Muzealnik zrobi³ rozeznanie w Archiwum Akt Dawnych i wroc³awskim Archiwum Archidiecezjalnym. Dosta³ do wgl±du niemieckie rêkopisy z XVIII i XIX wieku. Po raz ostatni dokumenty przegl±dano ponad 100 lat temu! Zawarte w nich informacje wprawi³y go w os³upienie. W jednym z rêkopisów opisano prace budowlane niedaleko Z³otoryi ok. 1860 roku. Na fundamentach zamku wznoszono tam pa³ac i w trakcie prac znaleziono relikwiarze templariuszy oraz s³ynnego Bafometa. Opisano go jako g³owê z czterema twarzami - anio³a, wo³a, or³a i cz³owieka. Dodano, ¿e s± to symbole ewangelistów. Napisano równie¿, ¿e czê¶æ znaleziska trafi³a do muzeum, a czê¶æ kupi³ prywatny kolekcjoner. Wokó³ przedmiotu nazwanego Bafometem uros³o wiele mitów. Okultysta Eliphas Levi przedstawi³ go w XIX w. jako koz³a z wielkimi rogami, kobiecymi piersiami i kopytami, siedz±cego na ujarzmionym globie. Na ³bie mia³ pentagram, z pleców wyrasta³y mu skrzyd³a. Zeznaj±cy podczas swojego procesu templariusze przedstawiali Bafometa jako g³owê. Prawdopodobnie chodzi³o o g³owê Jana Chrzciciela lub twarz Jezusa Chrystusa odci¶niêt± na ca³unie turyñskim.- W najwiêksze zdumienie wprawi³a mnie jednak historia ubogiego szlachcica Stilfrieda von Rattonitz, który posiada³ tylko po³owê wsi ¯elowice - opowiada Stadnicki. - W pierwszej po³owie XIX w. kupi³ zamek w Lipie Jaworskiej, który zosta³ wzniesiony przez templariuszy. Natychmiast rozpocz±³ prace archeologiczne w posiad³o¶ci i dziwnym zbiegiem okoliczno¶ci jego status maj±tkowy oraz pozycja spo³eczna zaczê³y b³yskawicznie rosn±æ.Cesarz Hohenzollern mianowa³ go Mistrzem Protoko³u Dworu Cesarskiego. Niespe³na trzy lata pó¼niej, do niedawna ubogi szlachcic, dosta³ zaproszenie na dwór króla Portugalii i dwór króla Hiszpanii. Ten pierwszy doda³ mu do nazwiska tytu³ zu Alcantara. To nazwa zakonu rycerskiego, który po rozwi±zaniu zakonu templariuszy, przyj±³ wielu z nich w swoje szeregi. Stilfried von Rattonitz zu Alcantara ufundowa³ te¿ ko¶ció³ w ¯elowicach, który jest wzorowany na s³ynnej kaplicy Rosslyn wybudowanej przez templariuszy w Szkocji. Na o³tarzu ko¶cio³a umie¶ci³ krzy¿ rycerzy-zakonników. Zwozi³ te¿ do ¯elowic z ca³ego Dolnego ¦l±ska granitowe p³yty nagrobne templariuszy. Jest ich tam ok. 40.- Materia³ów o templariuszach na Dolnym ¦l±sku jest du¿o wiêcej - mówi Stadnicki. - Ustali³em, ¿e po powrocie z Ziemi ¦wiêtej docierali na te tereny przez W³ochy, Chorwacjê, Wêgry i Czechy. Osiedlali siê wzd³u¿ granicy biegn±cej przy pa¶mie Gór Sowich. Tu budowali swoje komandorie.Ciekawostk± jest, ¿e wszystkie budowane przy siedzibach templariuszy ko¶cio³y by³y pw. ¶w. Marii Magdaleny. Ksi±¿ka o ich pobycie na Dolnym ¦l±sku ma siê ukazaæ w przysz³ym roku.
| |
|
